വർഗീയവാദികൾക്ക് കലാസൃഷ്ടികളോട് ശത്രുതയാണ്. അവർ കലയേയും കലാവിഷ്കാര സ്വാതന്ത്ര്യത്തെയും ആക്രമിക്കുന്നു. ഈ ആക്രമണങ്ങൾ കലയുമായോ വിശ്വാസവുമായോ മതവുമായോ ബന്ധപ്പെട്ടതല്ല. വർഗീയവാദികളുടെ സങ്കുചിത രാഷ്ട്രീയലക്ഷ്യങ്ങൾക്ക് കലയെ കരുവാക്കുന്നതാണ്. മതാഭിമാനം വൃണപ്പെട്ടു എന്ന് കൊട്ടിഘോഷിക്കാൻ ഒരു നിമിത്തം മാത്രമാണ് കലാവസ്തുക്കൾ. കേരളത്തിൽ വളർന്നു വരുന്ന ഹിന്ദുത്വ വർഗീയ രാഷ്ട്രീയത്തിൻറെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, അതേ മാതൃകയിൽ അനുയായികളെ സംഘടിപ്പിച്ച് നേട്ടമുണ്ടാക്കാൻ കഴിയുമോ എന്ന് നോക്കുകയാണ് ചിലർ. കേരളീയരെല്ലാം ഒറ്റക്കെട്ടായി നിന്ന് ഇതിനെ ചെറുക്കണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

“വലയിൽ കുടുങ്ങിയ മത്സ്യത്തെ വെള്ളത്തിൽ തന്നെ കുറെ നേരം സൂക്ഷിക്കുന്ന ഒരു മുക്കുവനെ പോലെയാണ്‌ മരണം. മത്സ്യം നീന്തീകൊണ്ടിരിക്കും, പക്ഷേ അത്‌ കുടുങ്ങി കഴിഞ്ഞതാണ്‌. മുക്കുവന്‍ തനിക്കിഷ്‌ടമുള്ളപ്പോള്‍ അതിനെ വലിച്ചു കരയ്ക്കിടും.” - പടിവാതിക്കൽ (ഐ എസ്‌ തുര്‍ഗേനെവ്‌)

അഡ്രയിൻ റീച്ചിന്റെ പ്രശസ്തമായൊരു കവിതയുണ്ട് 'റേപ്പ്'. അത് വായിക്കുമ്പോൾ അനുഭവവേദ്യമാകുന്ന ഒരു വികാരമുണ്ട് - നിസ്സഹായതയുടെ, അവിശ്വാസത്തിന്റെ, ഭീതിയുടെ, തടങ്കലിന്റെ - ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന ഒരു വികാരം. സ്വന്തം ശരീരത്തിനു മേൽ തനിക്കു നിയന്ത്രണമില്ലാതെ, തന്നെ അവമതിക്കുന്ന ഒരുത്തന്റെ മൃഗതൃഷ്ണയ്ക്ക് അധീനയാകേണ്ടി വരുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന നിരാശയുടെ, നിസ്സഹായതയുടെ ശ്വാസംമുട്ടൽ. ബലാൽസംഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഓരോ വാർത്തകൾ വായിക്കുമ്പോഴും എനിക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നത് ആ ശ്വാസംമുട്ടലാണ്.

What is “Rape Culture?” Activists of the 70s, more accurately the “second wave feminists” of the United States of America, coined the term to demonstrate how society normalises the act of male sexual violence on women. An updated understanding now tells us that this culture of rape affects all genders, not necessarily the cis-gender. What are the characteristic features of a rape culture? As mentioned already, it normalises male sexual violence.

സഖാവ് ഹരികൃഷ്ണൻ സ്വയം പരാജിതൻ എന്നു വിളിച്ചു. എങ്കിലും ജീവിതത്തിനും മരണത്തിനും പരാജയപ്പെടുത്താൻ കഴിയാത്ത മനുഷ്യൻ എന്നു കാലത്തിനു മുന്നിൽ കുറിച്ചിട്ടാണ് ഇയാൾ പോകുന്നത്.
ആ ഓർമ്മയ്ക്ക്‌ മുന്നിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു ബ്ലോഗ് കുറിപ്പ് ഞങ്ങൾ പുനഃ:പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു.

“The books that the world calls immoral are books that show the world its own shame.” ― Oscar Wilde

സിനിമ നുണ പറയാനുള്ളതാണ്, അതിനെ സത്യം പറയാൻ ഉപയോഗിക്കരുത്. ജീവിക്കുന്ന കാലത്തെ കുറിച്ചോ സമൂഹത്തെ കുറിച്ചോ മിണ്ടരുത്. രാഷ്ട്രീയം പറയുന്നതിനെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക പോലും അരുത്. സിനിമയുണ്ടാവുന്ന സമൂഹം അച്ചടക്കമില്ലാത്തതാണെങ്കിലും, സിനിമ അങ്ങനെയാവരുത്. കഴിഞ്ഞ കുറേ ദിവസങ്ങളായി വാർത്തകളിൽ നിറയുന്ന സെൻസർ ബോർഡിന്റെ തിട്ടൂരങ്ങൾ ഭാവി സിനിമകൾക്ക് നൽകുന്ന മുന്നറിയിപ്പുകൾ ഇതെക്കെയായിരിക്കും.

നമ്മുടെ സമ്പന്നമായ കാവ്യ പാരമ്പര്യത്തെയും സാമൂഹിക രാഷ്ട്രീയ സാംസ്കാരിക ഈടുവയ്പുകളെയും ഹരിതശോഭയോടെ അടയാളപ്പെടുത്തിയ കാവ്യസൂര്യതേജസ്സ് വിട വാങ്ങി. തലച്ചോറിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീരുല്പാദിപ്പിച്ച ഒരു തലമുറയുടെ കുലപതി, തന്റെ ആദ്യ കവിതാ സമാഹാരത്തിൽ ധ്വനിപ്പിച്ചതുപോലെ, ഏതർത്ഥത്തിലും പൊരുതുന്ന സൗന്ദര്യമായിരുന്നു ഓയെൻവി കവിതകൾ.

On International Women's Day 2016, the United Nations had called to "step it up" for gender equality. In the coming days, Bodhi Commons will be publishing a series of sketches done by Abhilash Melathil. The series is titled Women without Men.

xdfdfd

In her award-winning novel God of Small Things, Arundhati Roy demonstrates the symptoms of the macroscopic world of the conventional “love laws that lay down who should be loved and how. And how much”. Eschewing the grand narratives of the orthodox adult world, she weaves tiny narratives of the otherwise repressed microscopic world of love that struggles to cross the boundaries of faith, caste, class and region.